Το «ξήλωμα» του συνδικαλιστικού νόμου 1264/1982 ζητούν οι δανειστές ενόψει της διαπραγμάτευσης για τη δεύτερη αξιολόγηση το Σεπτέμβριο, επικεντρώνοντας στον τρόπο λήψης των αποφάσεων για απεργιακές κινητοποιήσεις, αλλά και σε μια σειρά προνομίων που προβλέπονται για τα συνδικαλιστικά στελέχη.
Σύμφωνα με το Βήμα, με τις έως τώρα πληροφορίες οι προτάσεις τις οποίες έχουν διατυπώσει οι δανειστές γύρω από τις αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο περιλαμβάνουν:
• Αλλαγή του τρόπου λήψης αποφάσεων για την πραγματοποίηση απεργιών.
• Αύξηση του χρόνου προειδοποίησης για απεργία στον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
• Μείωση των ημερών συνδικαλιστικής άδειας, περιορισμό των αμειβομένων αδειών στις απολύτως απαραίτητες και περιορισμό των προσώπων που δικαιούνται άδειες.
• Δραστική μείωση των ημερών αδικαιολόγητης απουσίας συνδικαλιστή και ευθυγράμμιση με τα ισχύοντα για κάθε εργαζόμενο.
• Δυνατότητα απόλυσης συνδικαλιστών για σπουδαίο λόγο.
• Περιορισμό των συνδικαλιστών που απολαμβάνουν προστασία, κατάργηση της δυνατότητας παροχής προστασίας μέσω του καταστατικού των συνδικαλιστικών οργανώσεων και μείωση του αριθμού των προστατευόμενων ιδρυτικών μελών μιας συνδικαλιστικής οργάνωσης.
Από μεριάς της, η κυβέρνηση αποδέχεται μεν το γεγονός ότι ο συνδικαλιστικός νόμος είναι παρωχημένος και χρειάζεται τροποποιήσεις, ωστόσο δεν υιοθετεί ανοιχτά τις θέσεις των δανειστών και μιλάει για «βελτιώσεις» του νομοθετικού πλαισίου.
Προς την κατεύθυνση αυτή κινείται και η κοινή θέση στην οποία κατέληξαν εργοδοτικές και εργατικές οργανώσεις στην πρόσφατη συμφωνία των πέντε σημείων, όπου σε ένα εξ αυτών σημειώνουν πως «ο συνδικαλιστικός νόμος πρέπει να εκσυγχρονιστεί, χωρίς να τίθεται σε αμφισβήτηση το δικαίωμα στην απεργία και στη συνταγματική προστασία συνδικαλιστικής δράσης».
Ωστόσο έντονη ανησυχία καταγράφεται στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος και κυρίως σε συνδικαλιστικά στελέχη, καθώς εκτιμάται ότι οι αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο θα προκαλέσουν έντονες αντιδράσεις στον χώρο των εργαζομένων και θα δημιουργήσουν αντίρροπες τάσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ανησυχία υπάρχει και στις μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, καθώς και στις οργανώσεις των εργαζομένων των ΔΕΚΟ και των τραπεζών, αφού οι αλλαγές στον τρόπο λήψης των αποφάσεων για απεργιακές κινητοποιήσεις, όπως και ο περιορισμός συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, θα έχουν ως κύριο στόχο τα συνδικάτα του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Πηγή: dikaiologitika.gr
