Σήμερα, 27/2/2020, στη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου (Γ.Σ) της ΠΟΕ-ΟΤΑ, παίχτηκε η τελευταία πράξη της μεταπήδησης Γκιτάκου στη ΔΑΣ-ΟΤΑ. Μόνο που η… αυλαία φανέρωσε ότι αυτή η μεταπήδηση έχει ποδοσφαιρικά χαρακτηριστικά και προσομοιάζει με τη λοταρία των μεταγραφών αυτού του είδους.
Θυμίζουμε ότι στο aftodioikisi.gr, ο Β. Γκιτάκος, στις 3/2/2020, δήλωνε ότι «…τα μέλη του ΜΕΤΑ δεν έχουν να περιμένουν ή να μάθουν κάτι περισσότερο στις 27 Φλεβάρη που συνεδριάζει το Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕ-ΟΤΑ…». Και όμως κάτι μάθαμε και σήμερα: με δημόσια τοποθέτηση του Β. Γκιτάκου όχι μόνο δεν παραιτείται από μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ-ΟΤΑ, αλλά υπέβαλε και αίτημα ανάκλησης της απόφασης παραίτησής του – πράγμα που δεν προβλέπεται – και από την Εκτελεστική Επιτροπή (Ε.Ε) της ΠΟΕ-ΟΤΑ και όλα αυτά με τη στήριξη και συνενοχή της ΔΑΣ-ΟΤΑ!
Το ανέκδοτο και συνάμα τραγελαφικό αυτής της κατάντιας είναι αυτό που επίσης δήλωνε ότι δηλ.: «Κατέθεσα την παραίτησή μου από μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ομοσπονδίας, παραδίδοντας την έδρα στο ΜΕΤΑ ΟΤΑ στο οποίο και ανήκει, κάτι που θα υπερασπιστώ μέχρι τέλους και με κάθε τρόπο, στην όποια διαδικασία υφαρπαγής της έδρας επινοηθεί…». Και το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Να παραδοθεί η έδρα της Ε.Ε στις δυνάμεις της ΑΣΚ-ΟΤΑ/ΣΥΡΙΖΑ, όπως είχαμε δημόσια προειδοποιήσει και τον ίδιο και τη ΔΑΣ-ΟΤΑ.
Σε προηγούμενή μας τοποθέτηση είχαμε τονίσει ότι στον κατήφορο «…το πρώτο σκαλοπάτι είναι δύσκολο, τα επόμενα τα κατεβαίνεις κουτρουβαλώντας…».
Δηλώνουμε κατηγορηματικά, ακόμα μια φορά, ότι δικαίωμα του καθένα είναι να κάνει τις επιλογές του και να αναθεωρεί τις απόψεις του, αρκεί αυτό να γίνεται για πολιτικούς – συνδικαλιστικούς λόγους και όχι από ιδιοτέλεια, υπολογισμό και συναλλαγή.
Με τη σημερινή του στάση δικαιώνει τους πρώην συντρόφους του, της ΣΥΝΑΝ, τότε ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ, όταν το 2011, για την προσχώρησή του στο ΜΕΤΑ-ΟΤΑ, τον κατηγορούσαν ως «καιροσκόπο» και «γυρολόγο», μόνο που τότε όμως δεν είχε κάποια συνδικαλιστική ιδιότητα στην Oμοσπονδία. Οι …νέες του όμως περιπλανήσεις επιβεβαιώνουν, αυτούς που τον κατηγορούσαν τότε, ότι «…πάει πάντα εκεί που νιώθει ασφαλής ότι θα έχει μια συνδικαλιστική ιδιότητα...» με όποια προνόμια μπορεί να έχει αυτή στο χώρο εργασίας και γενικά!
Αυτή η ιδιοτελής και η χωρίς αρχές στάση κρίνει και το ποιόν του ατόμου που το πράττει, κυρίως όμως βάζει σε δοκιμασία και την αξιοπιστία και τις αρχές της ΔΑΣ-ΟTA που το αποδέχεται και είναι σίγουρο ότι τις συνέπειες της τυχοδιωκτικής της στάσης θα τις «λουστεί» στο μέλλον!
Για μας, το θέμα Γκιτάκου έκλεισε. Ο κύκλος όμως των πολιτικών και συνδικαλιστικών του περιπλανήσεων αμφιβάλλουμε αν τελείωσε!
